ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ – Κριτικά σχόλια του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ σε εκδόσεις που φέρουν το σήμα της ΕΠΤΑΛΟΦΟΥ

π. Σταμάτης Σκλήρης

Άσκηση Μυστική

Πρόκειται για ομιλίες του πατρός Σταμάτη στο ραδιόφωνο της Εκκλησίας Πειραιά. Ο π. Σταμάτης  δεν αναλύει σε καθημερινή γλώσσα τη θεματολογία της μυστικής θεολογίας, αλλά ζώντας μέσα στη ζώσα πνευματικότητά της, την διδάσκει μιλώντας σε θέματα της καθημερινής ζωής. Δεν «κάνει κήρυγμα» όπως έχουμε συνηθίσει να χαρακτηρίζουμε τις ηθικές συμβουλές του παπά τις Κυριακές. Μακριά από αυτόν κάθε τέτοια υπόθεση. Ο π. Σταμάτης μεταφέρει τη μυστική άσκηση στο επίπεδο της καθημερινής ζωής ενός ζευγαριού, μιας οικογένειας. Χωρίς περίπλοκες έννοιες, διδάσκει την εφαρμογή της μυστικής στη σύγχρονη ζωή, έτσι ώστε να μετατρέψουμε την απλή καθημερινότητα σε άσκηση.

Το καίριο ερώτημα στο οποίο επιχειρεί να δώσει απάντηση ο συγγραφέας είναι , όπως το θέτει εύστοχα  ο ίδιος: «Μπορεί ο άνθρωπος (και όχι µόνο ο ασκητής µοναχός) να ζήσει ως µέλος της Εκκλησίας του Χριστού χωρίς καµµία ασκητική προσπάθεια; ∆υστυχώς, στις µέρες µας η άσκηση, όπως και άλλα πράγµατα της ζωής κατά Χριστόν, έχει τυποποιηθεί, και µοιάζει σαν φαρισαϊκή υποκρισία µερικές φορές. Επίσης, για µερικούς θυµίζει µόνο συναξάρια και µοναστήρια. Τα κείµενα που ακολουθούν µιλούν όχι για µια µεγαλόστοµφη δήθεν ασκητικότητα. Η λέξη «µυστική άσκηση» εννοεί την κρυµµένη από σεµνότητα ταπεινή προσπάθεια του ανθρώπου, που έχει απογοητευθεί από τα ανθρώπινα σχέδια και καταφεύγει στη θεία αρωγή».

Θα πρόσθετα ότι οι ομιλίες του συνιστούν διδασκαλία υπέρβασης του εγώ, τόσον ώστε να νιώσει ο άνθρωπος την άφεση του εαυτού του στα χέρια όχι μοίρας αλλά του Πατέρα του και Προστάτη του. Και προϋπόθεση για να το νιώσει αυτό είναι να πλησιάζει με απομάκρυνση του εγώ του, με τρυφερότητα στην ψυχή του άλλου, του  κοντινού του, του πλησίον του.

Με αυτή τη σκέψη ο π. Σταμάτης ομιλεί όχι στον ιδεατό άνθρωπο των κηρυγμάτων αλλά στον πραγματικό άνθρωπο, στο μέλος της σημερινής κοινωνίας, στο μέλος μιας σύγχρονης οικογένειας που έχει προβλήματα, εντάσεις, διαφωνίες.

Θα ήταν απρέπεια προς τον αναγνώστη να μην αναφερθώ στην ουσιαστική ιδιότητα του π. Σταμάτη. Δεν πρόκειται απλώς για εμπνευσμένο ιερέα. Είναι ένας από τους ελάχιστους αγιογράφους και ζωγράφους μας που προχωράει με τόλμη σε νέα γλώσσα της αγιογραφίας. Οι περισσότεροι πιστοί δεν την αποδέχονται. «Δεν μπορώ να προσευχηθώ σε μιαν εικόνα του» ακούω συχνά. Εύλογο, διότι ο μέσος πιστός έχει συνδέσει την πίστη του με το καθιερωμένο (ακόμη κι ο όρος το δηλώνει), με το σύνηθες, που το ονομάζει παράδοση.  Ωστόσο, ο π. Σταμάτης με το έργο του θητεύει στην μυστική αγιογραφία (το φωτεινό μπλε είναι το χρώμα της μυστικής του γλώσσας) και εύχομαι να έλθει η ώρα όπου το κοινό θα μπορέσει να την αγκαλιάσει. Οι Εκδόσεις Επτάλοφος πρόσθεσαν στην κομψή έκδοση των ομιλιών και δείγματα αυτού του έργου δίνοντας μια ιδιαίτερη ποιότητα στο βιβλίο.

Συνιστώ το βιβλίο σε όσους αναζητούν μια εφαρμογή της μυστικής στην καθημερινή ζωή, αλλά και σε εκείνους που θέλουν να αντιληφθούν τις πνευματικές προϋποθέσεις που μπορεί να έχει η ζωή τους.

 

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ – Κριτικά σχόλια του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ σε εκδόσεις που φέρουν το σήμα της ΕΠΤΑΛΟΦΟΥ.

ΙΜΠΡΑΧΗΜ ΝΤΙΖΜΑΝ – ΑΛΕΚΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ:

Σαν αδέλφια 

Η αλληλογραφία ενός Τούρκου διανοούμενου με έναν Ρωμιό δημοσιογράφο από την Πόλη

Έκδοση: Επτάλοφος & Iason Books

Ελεγείο για μια φιλία που θα έπρεπε να υπάρχει

Μικρά, χωρίς να τα προσέχει κανείς, τα φυτά στο γκρεμό που στις ρίζες του απλώνεται η θάλασσα . Γκρεμός βαθύς χωρίζει την Ελλάδα από την Τουρκία. Η αμοιβαία εχθρότητα που καλλιεργείται ιδίως στις μέρες μας, μοιάζει με το άγριο κύμα που επιτίθεται στο βράχο. Σ΄αυτό το σφυροκόπημα εχθρότητας, η προσοχή μας στα μικρά λουλουδάκια πρέπει νάναι  ιδιαίτερη. Διότι τα μικρά λουλούδια που ανοίγουν τα φύλλα τους στο φώς της ήρεμης συζήτησης δυό ανθρώπων ξένων προς κάθε εξουσία, αποκαλύπτουν την πραγματικότητα πέρα από την αντάρα μίσους που ξεσηκώνει η εμπάθεια.  Αυτή την προσοχή δείχνει η αλληλογραφία του Τούρκου γλωσσολόγου Ιμπραχήμ Ντιζμάν και του Ρωμιού δημοσιογράφου Αλέκου Παπαδόπουλου.  Το βιβλίο είναι απαραίτητο για όποιον θέλει να καταλάβει τις αληθινές διαστάσεις της αέναης ελληνοτουρκικής σύγκρουσης. Όχι για να δούμε τι ακριβώς συμβαίνει, αλλά για να νιώσουμε πως θα ήταν η πραγματικότητα αν μιλούσαμε με αυτή την ειλικρίνεια και σε αυτόν τον τόνο  εμείς και εκείνοι.

Το βιβλίο  «Σαν αδέλφια» μου έφερε στο νού την Ιλιάδα του Ομήρου. Όχι την ποίηση του έπους, αλλά την βαθειά ανθρώπινη αντίληψη του Ομήρου.  Η Ιλιάδα έχει θέμα της τον πόλεμο, κι όμως, σε όλη την έκτασή της δεν υπάρχει ούτε μια φορά περιφρόνηση ή εχθρότητα του ποιητή προς τους Τρώες. Μιλάει για λάθη, μιλάει για αθλιότητες που διαπράττει αυτός ο Έλληνας ή εκείνος ο Τρώος, αλλά πουθενά δεν υπάρχει μια υπόνοια έστω εθνικιστικής υπεροχής ή μείωσης. Κι όταν ο Πρίαμος πηγαίνει στον Αχιλλέα, όταν δηλαδή ο βασιλιάς της Τροίας και ο ημίθεος Έλληνας βλέπονται στη σκηνή του δεύτερου, μιλούν σαν πατέρας με γιό, και κλαίνε για τον πόνο που έδωσαν και πήραν και οι δυό εξ αιτίας της έχθρας.

Η τουρκική δικαιοσύνη καταδίκασε σε θάνατο τον Πρόεδρο και τον Πρωθυπουργό της χώρας που θεωρήθηκαν υπεύθυνοι εκτός άλλων και για την τελευταία σχεδόν σφαγή των ομογενών κατά τα Σεπτεμβριανά του 1955. Αλλά η τουρκική ηγεσία δεν έχει δώσει δείγματα συνείδησης που να πάσχει για τη φρίκη. Εύλογη είναι η ερώτηση: ο απλός λαός έχει ακούσει τις κραυγές απόγνωσης των θυμάτων; Σε αυτό το ερώτημα απαντά το βιβλίο «Σαν αδέλφια».  Η επιστολογραφία είναι ομηρική: δεν μιλάνε δυό μαχητές, μιλάνε δυό πενθούντες. Όχι δύο αντίπαλοι, αλλά δύο άνθρωποι που αισθάνονται βαριά τη σκιά της ιστορίας επάνω τους.

Πως το μπόρεσε αυτό ο Αλέκος Παπαδόπουλος; Πως κατάφερε να μιλάει με έναν Τούρκο χωρίς να θυμώνει και να περιφρονεί; Το μπόρεσε επειδή είναι από την Πόλη. Γεννήθηκε και σταδιοδρόμησε επιτυχώς εκεί ως δημοσιογράφος. Τα έζησε τα γεγονότα, τόσον ώστε τον κάλεσε το δικαστήριο που καταδίκασε τους υπεύθυνους ως μεταφραστή του Πατριάρχη Αθηναγόρα  που κατέθεσε εκεί ως μάρτυς. Ερχόταν καθημερινά σε επαφή με επισήμους και απλούς Τούρκους. Ένιωθε την ψυχή τους έναντι των Ελλήνων. Ξέρει σε ποιους μιλάει. Και γι αυτό δείχνει την αρχοντιά του Πρίαμου.

Διαβάστε αυτό το βιβλίο. Και  θαυμάστε  την ανθρωπιά του.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
Μπορείτε να έχετε το παραπάνω βιβλίο στη διεύθυνση σας έναντι 12,00 ευρώ χωρίς καμία άλλη επιβάρυνση, με αντικαταβολή ή χρέωση της πιστωτικής σας κάρτας

ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ ΑΒΕΕ 2109214452, 2109217513. 2109214820

https://eptalofos.gr/product/san-adelfia/

 

Έλαμψε και εφέτος η ομάδα “ΡΩΜΙΩΝ ΠΡΑΞΕΙΣ”. Θέμα της η Νύχτα της 6-7 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ του 1955

“Με ικανοποίησιν καταγράφομεν τας διοργανουμένας κατ΄ έτος υπό της εθελοντικής ομάδος “Ρωμιών Πράξεις” επετειακάς εκδηλώσεις, αι οποίαι υπενθυμίζουν εις την νέαν γενεάν τας περιπετείας του Γένους και την συνδέουν με την πατρώαν γην και την πατρογονικήν παρακαταθήκην”.

Είναι ένα απόσπασμα από τον θερμότατο Πατριαρχικό χαιρετισμό της Α.Θ.Π. κ.κ. Βαρθολομαίου προς την κα Ελισάβετ Χαριτωνίδου Κόβη, ως εκπρόσωπο της εθελοντικής Ομάδας “Ρωμιών Πράξεις” της οποίας η όλη δραστηριότητα, τα τελευταία χρόνια, τυγχάνει πλέον της καθολικής αναγνώρισης.
Τον χαιρετισμό ανέγνωσε ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης κ. Γεώργιος Ρουσάκης, εκπροσωπών την Αυτού Θειοτάτη Παναγιότητα κ.κ. Βαρθολομαίο και τον επιχώριο Μητροπολίτη Νέας Σμύρνης και Παλαιού Φαλήρου κ. Συμεών.
Κατάμεστη ήταν η μεγάλη αίθουσα εκδηλώσεων του Δήμου Παλαιού Φαλήρου. Πολλά τα πρόσθετα καθίσματα. Αλλά και πάλι πολλοί έμειναν όρθιοι. Εύγλωττη απόδειξη της άριστης βαθμολογίας που δίκαια απολαμβάνει πλέον η συγκεκριμένη ομάδα, διακρινόμενη με κάθε αφορμή, για τον ζήλο, τον ενθουσιασμό αλλά και τις πρωτότυπες ιδέες της, με κύριο σκοπό τη διάδοση της ιστορικής πληροφορίας, αλλά και την καλλιέργειά της στην ιστορική μνήμη, για τη μετάδοσή της στις νέες γενεές.
Τα Σεπτεμβριανά ήταν και φέτος το βασικό θέμα. Και συστράτευσε η ΟΜΑΔΑ για την εκπλήρωση του σκοπού της, γνωστούς δημοσιογράφους, ανταποκριτές, σκηνοθέτες, ηθοποιούς αλλά και ερασιτέχνες της θεατρικής σκηνής, προκειμένου να αποδείξει την αμφίδρομη σχέση ανάμεσα στην Τέχνη και στα ιστορικά γεγονότα.
Πρόθυμα συνέβαλαν προς τούτο οι δημιουργοί της γνωστής τηλεοπτικής εκπομπής “ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ” Χρήστος Βασιλόπουλος και Δημήτρης Πετρόπουλος, ο πολυσύνθετος και καταξιωμένος καλλιτέχνης Ιεροκλής Μιχαηλίδης που τόσο αγαπήσαμε από τη συμμετοχή του στην «ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ», ο συμπολίτης μας ανταποκριτής του ΣΚΑΙ στην Τουρκία, Μανώλης Κωστίδης και ο Αλέξανδρος Αγραφιάδης ως σεναριογράφος και σκηνοθέτης με τη θεατρική ομάδα τού Μ.Σ. Μακροχωρίου ενισχυμένη από το θεατρικό τμήμα του Συλλόγου Κωνσταντινουπολιτών.
Επικεφαλής της Οργανωτικής Επιτροπής, ποιος άλλος; Η Ελισάβετ Χαριτωνίδου-Κόβη με εμφανή και πάλι τη συμβολή της Νέλλης Εθνοπούλου. Επίσης συνέβαλαν αι Δόμνα Τοπούζογλου και Ρεγγίνα Κατσιμάρδου.
Χαιρετισμό, απηύθυναν τέλος, ο Δήμαρχος Παλαιού Φαλήρου κ. Γιάννης Φωστηρόπουλος, καταχειροκροτηθείς, ο κ. Στέφανος Διαμαντής, ως εκπρόσωπος του Δημάρχου Αλίμου και ο ημέτερος Αλέκος Παπαδόπουλος τονίσας τα ακόλουθα:

O XAIΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΗΜΕΤΕΡΟΥ ΑΛΕΚΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Εδώ και δύο χρόνια, κάθε φορά που καλούμαι στο βήμα να πω λίγα λόγια, συνήθως σχετικά με εμάς τους Ρωμιούς της Πόλης, υπόσχομαι στον εαυτό μου λόγω της ηλικίας μου, ότι θα είναι η τελευταία. Ατυχώς όμως αθετώ και πάλι την υπόσχεσή μου, γιατί ομολογώ, ειδικά για σήμερα δεν μπόρεσα να αρνηθώ, όταν το σχετικό αίτημα διατυπώθηκε από την πάντοτε χαμογελαστή και ευγενέστατη Ελισσάβετ Χαριτωνίδου Κόβη, επικεφαλής της Ομάδος «Ρωμιών Πράξεις» που το έργο της εκτιμώ ιδιαίτερα. Θα με υποστείτε επομένως για ελάχιστα λεπτά.

Απόψε επισκέφθηκα την ΠΟΛΗ…
κι ας βρίσκομαι χιλιόμετρα μακριά
και σαν να πήρε η ψυχή μου όλη
της έκπτωτης μορφής της την χροιά.

Όσο η βραδιά πρωινά θ’ ανασταίνει
στης καρδιάς το ευφάνταστο πέρασμα,
μια ανεξίτηλη γεύση θα μένει:
το γλυκόπικρο της Πόλης κέρασμα.

Πολύμορφο κι’ αξέχαστο πετράδι
η Πόλη η ανεκτίμητη πληγή
ωδίνες μες στου νου σε κάθε χάδι
κι’ απόκοσμα φεγγάρια χορηγεί.

Όσο η καρδιά με λυγμούς θ’ ανασαίνει
στον ιστό της σαν χνούδι θα πιάνεται
και με χαρά σταυροσημαδεμένη
μες στης Πόλης την μνήμη θα χάνεται.

Δεν είναι δικοί μου οι στίχοι. Τους αντέγραψα από την «ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ». Ένα βιβλίο πραγματικό κειμήλιο, της Πόλης και της Ρωμιοσύνης. Δύο έννοιες στενά συνδεδεμένες. Συχνά παρερμηνευμένη και παρεξηγημένη, ίσως και σκόπιμα η δεύτερη. Ένα αξιόλογο πάντως δημιούργημα, που φέρει την υπογραφή του γνωστού μελετητή και υμνωδού των εννοιών αυτών, αρχιμανδρίτη Δοσιθέου, ηγουμένου της Ιεράς Μονής Παναγίας Τατάρνης, που με κάθε αφορμή απερίφραστα ομολογεί, ότι αν και παλαιοελλαδίτης ο ίδιος, θα ήθελε, θα το θεωρούσε καύχημά του, ακριβώς όπως ο διάσημος ελληνιστής, φιλόσοφος και ζωγράφος Νικολά Πουσέν είχε ζητήσει να γραφεί στον τάφο του «Έζησα και εγώ στην Αρκαδία», στον δικό του τάφο να γραφεί «Έζησα και εγώ στην Πόλη».
Και επέλεξα τους συγκεκριμένους στίχους γιατί είναι απόλυτα αληθές, ότι όχι μόνον «απόψε» αλλά συχνά, συχνότατα, σχεδόν όλοι οι Κωνσταντινουπολίτες, αλλά και όσοι είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν την ΠΟΛΗ μας στις καλές της εποχές, την επισκεπτόμαστε νοερά κάθε μέρα, κάθε ώρα και ίσως, ίσως να υπάρχουν στιγμές που μας επιβάλει η νοσταλγία και η μνήμη, ακόμη και να καταραστούμε, να αναθεματίσουμε εμείς μεν όποιους έγιναν αιτία να απομακρυνθούμε από την πατρίδα μας, εκείνη δε να στερηθεί την παρουσία μας που επί σειρά αιώνων ολοκλήρωνε τον σπάνιο μωσαϊκό χαρακτήρα της, τον οποίο ηλίθια φερόμενοι ουδέποτε εκτίμησαν ούτε στην Ίμβρο, ούτε στην Τένεδο, οι δήθεν προοδευτικοί και κατ’ επίφαση δημοκράτες βίαιοι διάδοχοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Η αναδρομή που θα ακολουθήσει αναφέρεται σε 15 χρόνια. Από το 1940 έως το 1955, χωρίς να σημαίνει τούτο ότι τα επόμενα χρόνια ακολούθησε μια περίοδος άνθησης και ανανέωσης των ελπίδων μας. Τουναντίον εξαιρέσει παρενθέσεων και πάντοτε σε συσχετισμό με τις τουρκοελληνικές σχέσεις, όταν θεώρησαν κατάλληλη την ώρα, έθεσαν σε εφαρμογή ένα άλλο καλομελετημένο σχέδιο. Αυτό της απέλασης των Ελλήνων υπηκόων και του κατακερματισμού των οικογενειών μας, οπότε και δεχθήκαμε ακόμη ένα πλήγμα, τούτη τη φορά ισοδύναμο χαριστικής βολής.
Σήμερα η ομάδα που μας φιλοξενεί, η «Ρωμιών Πράξεις» στο πλαίσιο μιας στιγμιαίας σύλληψης του Αλεξάνδρου Αγραφιάδη, ενός φανατικού Κωνσταντινουπολίτη και βέρου Μακροχωρίτη, σε απόσταση και πάλι, έτσι θέλω να πιστεύω, από φανατικές και ακραίες τοποθετήσεις, θα επιδιώξει να κατοπτρίσει την αλήθεια. Με ειλικρίνεια και ρεαλισμό, όπως όλες οι προηγούμενες εκδηλώσεις της, όχι για να προκαλέσει, όχι για να ματώσει χρόνιες πληγές. Άλλος άλλωστε πρέπει να είναι ο στόχος μας, άλλος να είναι ο σκοπός μας. Να εκφράσουμε την πικρία, το παράπονό μας για τις αδικίες που μας έγιναν, για τις σε βάρος μας διακρίσεις. Και με ομιλίες, με εκδόσεις, με παραστάσεις και με φωτογραφίες που πράγματι, η κάθε μία ισοδυναμεί με χίλιες λέξεις, τι σημασία έχει ποιος το είπε τούτο, ο Κομφούκιος, ο Ναπολέων ή ένας απλός διαφημιστής, να αποδεικνύουμε ότι όσα λέμε, όσο ασύλληπτα και αν είναι, πράγματι συνέβησαν, αποτελούν ατράνταχτες αλήθειες, μη επιδεχόμενες διάψευση, ούτε καν αμφισβήτηση από κανέναν.

Η Εθελοντική Ομάδα ” ΡΩΜΙΩΝ ΠΡΑΞΕΙΣ ” θαυματούργησε και εφέτος με την εκδήλωση της για τα “ΤΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΑΝΑ”.

ΘΕΜA ΤΗΣ: O Ρόλος της Τέχνης στη διατήρησητης ιστορικής μνήμης.

Ανώτερη κάθε πρόβλεψης. Ξεπέρασε και μάλιστα κατά πολύ και τις πιο τολμηρές φιλοδοξίες των διοργανωτών της η χθεσινή εκδήλωση για τα Σεπτεμβριανά που οργανώθηκε στο “Ίδρυμα Μιχάλη Κακογιάννη” με πρωτοβουλία της  Εθελοντικής Ομάδας  “ΡΩΜΙΩΝ ΠΡΑΞΕΙΣ” και οργανωτική επιτροπή τις: Γεωργία Αποστολάκου, Νέλλη Εθνοπούλου, Ρεγγίνα Κατσιμάρδου, Μαρία Σιμιτζή και Μαρία Τσιριγωτάκη που με επικεφαλής την  πράγματι ακάματη και ενθουσιώδη πάντοτε Έλλη Χαριτωνίδου-Κόβη έφεραν στη μνήμη μας με έναν τρόπο πολιτισμένο και προπαντός αξιοπρεπή, τα γεγονότα της 6/7 Σεπτεμβρίου που καθιερώθηκαν πλέον ως “Σεπτεμβριανά”.  Ασφυκτικά γεμάτος ο χώρος. Υπερπλήρης, όχι μόνον από Κωνσταντινουπολίτες. Κόσμος κάθε τάξης και κάθε ηλικίας, κατέκλυσε ασφυκτικά το θέατρο του Ιδρύματος “Μιχάλη Κακογιάννη.”   Και απεικόνιζε εύγλωττα ο κόσμος αυτός τις ευαισθησίες του,  τη λατρεία του για την Πόλη, προς τα πάτρια εδάφη αλλά και την εκτίμηση του στο έργο της Εθελοντικής αυτής  Ομάδας  που με ανύπαρκτους  πόρους  και με ελάχιστα  μέσα πέτυχε  με τη συμπαράσταση και του Δήμου Αλίμου, ότι ασφαλώς  θα ζήλευαν τα περισσότερα από τα Σωματεία μας, πολλές άλλες οργανώσεις.

Θέμα της φετινής εκδήλωσης  “Ο ρόλος  της  ιστορίας στην Τέχνη” το οποίο και ενέπνευσε  13 φοιτητές της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών Αθήνας. Τα έργα τους θα εκτίθενται μαζί με τα έργα άλλων 32 καλλιτεχνών στους χώρους του Ιδρύματος καθημερινά μέχρι και την Κυριακή 15:00 και 21:00 ώρας. Για τα 3 πρώτα βραβεία κατά σειρά βαθμολογίας διακρίθηκαν οι εικαστικές  δημιουργίες των ΛΟΗ ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ, ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΚΡΙΔΗ και ΚΑΛΛΙΟΠΗΣ ΜΙΞΗ αν και κατά γενική ομολογία των μελών της επιτροπής που τα έκρινε  και απαρτιζόταν από τους  Ανδρέα Κονδύλη Δήμαρχο Αλίμου, Σοφία Ντενίση, Δημήτρη Τσίτουρα, Χριστίνα Πουλιάση, Γεώργιο Σταυρίδη, Τάσο Μπουλμέτη και τον ημέτερο Αλέκο Παπαδόπουλο, όλων τα έργα ήταν αξιόλογα.
Eντυπωσιακή η σχετική ομιλία του επίλεκτου δημοσιογράφου και καλού φίλου των Κωνσταντινουπολιτών Παύλου Τσίμα καθώς και του Πρυτάνεως της ΑΣΚΤ  Πάνου  Χαραλάμπους  ο οποίος  συνέβαλε ποικιλότροπα στην επιτυχία της εκδήλωσης. Όσον αφορά τον Αλέκο Παπαδόπουλο, στο σύντομο χαιρετισμό του υπενθύμισε μεταξύ άλλων και τη συμβουλή του μακαριστού Πατριάρχου Αθηναγόρα όπως και στις μεγαλύτερες  ρήξεις φυλάσσουμε έστω και μια χάρτινη γέφυρα, για το ενδεχόμενο επανόδου.
Την εκδήλωση που  συντόνισε άριστα ο δημοσιογράφος  , εκδότης και ανταποκριτής  στην Κων/πολη  του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων Ανδρέας Ρομπόπουλος επισφράγισε  ως εμπνευστής της άλλωστε η κ. Έλλη Χαριτωνίδου Κόβη η οποία με τη σεμνότητα που τη διακρίνει επανέλαβε ότι το αποτέλεσμα οφείλεται σε όλα τα μέλη της Εθελοντικής Ομάδας των ΡΩΜΗΩΝ ΠΡΑΞΕΙΣ  κατέληξε δε ως ακολούθως:  “Ο εθελοντισμός  για εμάς  είναι στάση ζωής, είναι κίνημα. Ελάτε μαζί μας! Βοηθήστε μας, στηρίξτε μας.  Έχουμε  όλοι μας τεράστια ευθύνη απέναντι στην ιστορία” καταχειροκροτηθείσα επάξια.

 

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης όμηρος κι όχι “τουρκόσπορος”!

Από Militaire – 07/04/2018 | 06:37   –  Π. Καρβουνόπουλος

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης όμηρος κι όχι “τουρκόσπορος”!

Η Λιάνα Μυστακίδου που μας τιμά με τα κείμενά της για την Τουρκία, απαντά σ΄ όλους εμάς που κατηγορούμε τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο για την αφωνία του σχετικά με την αιχμαλωσία των δύο Ελλήνων στρατιωτικών. Μας δείχνει την άλλη πλευρά του νομίσματος, την οποία η Λιάνα Μυστακίδου γνωρίζει πάρα πολύ καλά. Την ευχαριστούμε για την παρέμβαση, γιατί όπως θα διαπιστώσετε είναι πολύτιμη. Το κείμενο είχε τη μορφή επιστολής προς τον υπογράφοντα. Θεώρησα ότι πρέπει να διαβαστεί απ΄ όλους μας και γι΄ αυτό ζήτησα την άδεια της καλής συναδέλφου για να το δημοσιοποιήσω. Είναι ένα καλό μάθημα προς όλους μας, που λέει πως για τέτοια θέματα, δεν πρέπει να γράφουμε μόνο με το συναίσθημα της στιγμής, αλλά με το μυαλό.
Πάρις Καρβουνόπουλος

 

Το κείμενο της ΛΙΑΝΑΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ

Φίλε Πάρη, παίρνω αφορμή και σου γράφω σχετικά με το άρθρο σου αναφορικά με τον Οικουμενικό Πατριάρχη και το Πασχαλινό του μήνυμα. (https://bit.ly/2Hlc3TL)  Απευθύνομαι σε εσένα πρώτα με την ιδιότητα της φίλης δεδομένου ότι με τιμάς χρόνια με τη φιλία σου, με την ιδιότητα της συνεργάτιδας της ιστοσελίδας σου και κυρίως με την ιδιότητα της φανατικής αναγνώστριας των άρθρων σου εδώ και πολλά χρόνια.

Read more

Η αρχοντική στοργή του Ιησού Χριστού

«…μέσα σε αυτό το πανηγύρι της πίστεως, μέσα στη γοητεία της Ανοίξεως, μέσα στην έξαρση της χαράς και της αγαλλιάσεως, ένα στοιχείο ξεχωρίζει και φανερώνει το μεγαλείο της αγαθότητος του Θεού στον μέγιστο βαθμό: είναι η ελευθερία την οποία Εκείνος χαρίζει στον άνθρωπο και τώρα και πάντοτε! Ενώ τελεσιουργείται το μυστήριον της σωτηρίας μας, ο άνθρωπος διατηρεί το δικαίωμα να κοινωνήσει με τον αναστημένο Κύριο μόνον εάν το θέλει! Αυτή η ελευθερία, αυτή η αρχοντική στοργή του Ιησού Χριστού είναι και το μήνυμα του Οικουμενικού Πατριαρχείου προς ένα κόσμο ο οποίος βασανίζεται φυλακισμένος στις εγωπαθείς επιδιώξεις και στους ιδιοτελείς σκοπούς του. Αυτή η πρόταση ζωής είναι το δώρο της Μητρός Εκκλησίας προς τους προσκυνητές του Αληθινού Θεού μέσα σε αυτές τις αγιασμένες αυλές αλλά και σε ολόκληρη την Οικουμένη!».

Από την Αναστάσιμη ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου Πάσχα 2018

 

το άγριο ξύπνημα της παραμονής…

Γράφει η Μάρω Σιδέρη Tο άγριο ξύπνημα της παραμονής… Από όλο το Δωδεκαήμερο των Χριστουγέννων, η παραμονή των Φώτων έχει χαραχτεί στη μνήμη μου και με ακολουθεί… καμιά άλλη μέρα του χρόνου δεν έχει επιβάλλει τα έθιμά της στη συνείδησή μου τόσο απόλυτα, όσο η πέμπτη ημέρα του νέου χρόνου, γιατί καμιά άλλη παραμονή τρανής […]

Παρουσίαση βιβλίου “Στη σκιά του ήλιου – Το Ανήλιο της Πίνδου”

Ο συγγραφεύς Φώντας Τρ. Χήτας και οι Εκδόσεις ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου:
«Στη σκιά του ήλιου – Το ανήλιο της Πίνδου» 
την Παρασκευή 8 Δεκεμβρίου και ώρα 18.00
στην αίθουσα Συνεδρίων της ΕΣΗΕΑ  (Ακαδημίας 20)

Ομιλητές
Γιώργος Πλατάρης – Τζίμας, Συγγραφέας, βραβευμένος από την Ακαδημία Αθηνών

Αλέκος Παπαδόπουλος, Δημοσιογράφος – Συγγραφέας Βραβείο « Αμπντί Ιπεκτσί »

Σωτήρης Τριανταφύλλου, Δημοσιογράφος, Πρόεδρος ΠΣΑΤ

Εκθεση φωτογραφίας του Νίκου Μαγγίνα για τα 25 χρόνια της Πατριαρχίας Βαρθολομαίου

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ είναι ο τίτλος της φωτογραφικής έκθεσης του φωτογράφου της Πατριαρχικής Αυλής και γνωστού δημοσιογράφου Νικολάου Μαγγίνα που άνοιξε τις πύλες της στο Σισμανόγλειο Μέγαρο και θα παραμείνει ανοικτή μέχρι τη 10 η Ιανουαρίου του 2018. Πρόκειται για μια φωτογραφική αναδρομή στα 25 χρόνια της Πατριαρχείας του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου, που δίκαια απέκτησε και διεθνώς τον παραπάνω τίτλο. Στη φωτογραφία  ο Νίκος Μαγγίνας στο πλευρό του.

Παρουσίαση βιβλίου «NANNION»

Ο Εκδοτικός Οίκος «ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ» και ο συγγραφέας ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΕΛΛΗΣ-ΘΕΟΤΟΚΗΣ  σας προσκαλούν το Σάββατο 25 Νοεμβρίου 2017 (ώρα 8:00 μ.μ. – 10:00 μ.μ.) στο Polis Art Café (Πεσματζόγλου 5, Αίθριο Αρσακείου – Θέατρο Τέχνης και Στοά Βιβλίου) στην παρουσίαση του βιβλίου με τίτλο: NANNION

Το βιβλίο θα παρουσιάσει η Leletta Selassie  – Educational Consultant; IB Ambassador

Συντονιστής: Βασίλης Χατζηιακώβου (Polis Art Café)

Αποσπάσματα θα διαβάσει η Δάφνη Μανούσου – Ηθοποιός, Συγγραφέας

Στον χώρο θα υπάρχει παράλληλα έκθεση έργων τέχνης των: Μαριάννα Τριανταφυλλίδη, Μαρία Φιλιππακοπούλου, Κάτια Βαρδουλάκη, Anna Schwanz

Μουσική: Noriana, Ηρακλής Τριανταφυλλίδης